تبلیغات
آموزش زبان انگلیسی - نوشتن مطالب برای یادگیری مفید یا غیر مفید؟
http://www.aftab.ir/lifestyle/images/697f2a4b3e04b746dc81b7f5e2e335f7.jpg
در فرآیند خواندن و نوشتن، تعداد زیادی از حواس افراد دخالت دارند و هنگام نوشتن با دست، مغز ما بازخوردی از ماهیچه‌ها و نوک انگشتانمان دریافت می‌کند.
شبکه ایران: مطالعه جدید محققان نشان می‌دهد نوشتن مطالب منجر به یادگیری بهتر آن‌ها می‌شود.به گزارش تلگراف، محققان دریافته‌اند دانش‌آموزان یا دانشجویانی که مطالب را با دستان خود می‌نویسند، یادگیری بهتری نسبت به افرادی که آن‌ها را تایپ می‌کنند، دارند.

فرآیند قراردادن خودکار بر روی کاغذ و خواندن از روی یک کتاب چاپی منجر به حک شدن دانش در مغز می‌شود، اثری که تایپ کردن همان مطالب با صفحه‌کلید رایانه و خواندن از روی نمایشگر آن را ندارد.

در فرآیند خواندن و نوشتن، تعداد زیادی از حواس افراد دخالت دارند و هنگام نوشتن با دست، مغز ما بازخوردی از ماهیچه‌ها و نوک انگشتانمان دریافت می‌کند.

این نوع بازخوردها قوی‌تر از بازخوردهایی است که مغز هنگام تایپ‌کردن روی صفحه کلید دریافت می‌کند و مکانیزم یادگیری را قوی‌تر می‌کند.

این پژوهش که نتایج آن در نشریه ” Advances in Haptics ” منتشرشده است، همچنین بیان‌گر آن است که نوشتن نیاز به فعالیت و تلاش فکری و زمان بیشتری دارد و در نتیجه در به یادسپاری خاطره‌ها و مطالب کمک زیادی می‌کند.

پوفسور آن مانگن از دانشگاه استاوانگر نروژدر این‌باره می‌گوید: ما در این پژوهش نشان داده‌ایم چگونه قسمت‌های مختلف مغز به‌وسیله خواندن و نوشتن تحریک و برانگیخته می‌شوند.

وی می‌افزاید: از آن‌جایی که نوشتن با دست به زمان بیشتری نسبت به تایپ‌کردن روی صفحه کلید نیاز دارد، بخش تمپورال مغز که در یادگیری زبان نقش دارد نیز فرآیند یادیگری را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

این مطالعه بر روی ۲ گروه از افراد بزرگسال صورت گرفت که طی آن از افراد شرکت‌کننده خواسته شد یاد بگیرند با الفبایی ناشناخته که حداکثر از ۲۰ حرف تشکیل شده است، بنویسند.

روند یادگیری در بین اعضا یک گروه بوسیله نوشتن و در گروه دیگر از طریق تایپ کردن صورت می‌گرفت.

طی ۲ مرحله و پس از سه و شش هفته از آغاز آزمایش، شرکت‌کنندگان از نظر بازیابی و سرعت تشخیص حروف مورد بررسی قرار گرفتند. افرادی که به کمک نوشتن حروف را آموخته بودند، در تمامی آزمون‌ها بهترین نتایج را کسب کردند.

علاوه‌بر این، اسکن‌های مغزی حاکی از فعال‌شدن قسمت‌های خاصی از مغز در این افراد بود، در حالی‌که در گروه دوم در اغلب موارد این نواحی اصلا فعال نشده بودند و در برخی موارد هم مقدار بسیار کمی فعالیت دیده می‌شد.